www.galeria-ikon.pl

TECHNIKA WYKONANIA


1. Przygotowanie deski i podobrazia

Ikony malowane są na specjalnie przygotowanych do tego celu deskach. Proces ten jest czasochłonny i wymaga odpowiedniej wiedzy i praktyki. Najlepszym gatunkowo drewnem pod ikony jest lipa polna. Drewno takie przed obróbką stolarską powinno być sezonowane przez kilka lat. Deska pod ikonę składa się z kilku mniejszych deseczek sklejonych ze sobą klejem stolarskim, dzięki temu deska nie pęka i nie wykrzywia się na skutek schnięcia. Dodatkowym wzmocnieniem są poprzeczne dębowe szpongi bezolejowo umieszczane w desce na zasadzie wiązania typu "jaskółczy ogon". Tak przygotowaną deskę pokrywa się dwukrotnie klejem zwierzęcym w celu zabezpieczenia przed wilgocią, jednocześnie na części wierzchniej przykleja się płótno. Kolejnym etapem jest przygotowanie gruntu klejowo-kredowego i naniesienie go na wyschnięte płótno. Grunt nanosi się pędzlem w postaci kilku naprzemiennych warstw, po czym szlifuje się go do uzyskania gładkiej powierzchni. Spód deski i boki pokrywa się farbą zabezpieczającą zawierającą woski.

2. Pisanie ikony

Przed przystąpieniem do pisania ikony należy starannie przenieść szkic wizerunku malowanej postaci z kartki na deskę. Czynność tę można wykonać na zasadzie przerysowania lub kopiowania ( kalki ). Następnie używając naturalnych pigmentów mineralnych i medium jajecznego maluje się kontury, podkład, wypełnienie oraz wykończenie. Przy malowaniu ikon konieczne jest stosowanie się do zasad ikonopisania, gdyż każdy szczegół ikony jak i sama kolorystyka są symbolicznie powiązane z daną postacią. Na samym końcu wykonuje się charakterystyczne dla ikon rozjaśnienia i białe kreski tzw. bliki.

4. Złocenie

Złocenie można wykonać przed malowaniem lub po namalowaniu wizerunku. Do tego celu stosuje się specjalny podkład pulment (glinka) lub mixtion, na który nanosi się odpowiednio docięte płatki złota 23 lub 24 karaty. Następnie używając agatowych kamieni można złoto wyszlifować (tylko przy pulmencie). Kolejnym etapem jest podpisanie ikony monogramami (np. IC XC lub MP OV) oraz wykończenie krawędzi.

5. Werniksowanie

Ostatnim etapem jest werniksowanie. Po kilku dniach od zakończenia prac, kiedy farba całkowicie wyschnie nanosi się specjalnym miękkim pędzlem werniks zabezpieczający malaturę przed starciem, zabrudzeniem i czynnikami zewnętrznymi (dawniej do tego celu używano olify).
Zdjęcia stanowią własność prywatną autora strony, kopiowanie jest zabronione